Haatcampagne van NDP’ers tegen Ramdin mislukt: OAS verwerpt beschuldigingen

De felle haatcampagne uit NDP-kringen tegen OAS-secretaris-generaal Albert Ramdin heeft een stevige dreun gekregen. De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) heeft de beschuldigingen aan het adres van Ramdin namelijk van tafel geveegd en stelt dat er geen aanwijzingen zijn voor financiële onregelmatigheden tijdens zijn ambtstermijn meldt de Ware Tijd vandaag.

Daarmee valt de bodem weg onder de aantijgingen die de afgelopen periode door verschillende NDP-propagandisten, onder wie Imi Dahoe en Marcel Oostburg, zijn verspreid. Zij trokken fel van leer tegen Ramdin, maar de verklaring van de OAS maakt duidelijk dat de beschuldigingen politiek speculatief zijn en niet worden ondersteund door feiten.

Opvallend is vooral dat de aanval gericht is tegen een Surinamer die internationaal een uitzonderlijk hoge functie bekleedt. Ramdin is sinds 2025 secretaris-generaal van de OAS en bovendien de eerste vertegenwoordiger uit de Caribische Gemeenschap die deze positie heeft

bereikt. In plaats van nationale trots lijkt bij zijn critici vooral politieke rancune de boventoon te voeren.

Hij heeft een lange diplomatieke staat van dienst. Ramdin was van 1997 tot 2004 permanent vertegenwoordiger bij de OAS, bekleedde vanaf 1999 een hoge functie binnen Caricom, was van 2005 tot 2015 assistent-secretaris-generaal van de OAS en diende daarna als ambassadeur in algemene dienst. Van 2020 tot 2025 was hij minister van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking onder de regering-Santokhi.

Juist die laatste functie lijkt hem in NDP-kringen blijvend te worden nagedragen. Maar het reduceren van Ramdin tot een partijpolitiek doelwit doet geen recht aan zijn loopbaan, die zich over meerdere regeringen en internationale instellingen uitstrekt.

Als je het diplomatieke profiel van Ramdin naast dat van de huidige door de NDP benoemde minister van Buitenlandse Zaken, Melvin Bouva, legt,

wordt het contrast pijnlijk zichtbaar. Juist daarom wringt de aanval op Ramdin des te meer: iemand met een jarenlange internationale staat van dienst wordt vanuit partijpolitieke rancune onder vuur genomen, terwijl zijn critici zelf nog moeten bewijzen dat zij Suriname op dat niveau kunnen vertegenwoordigen.

De kwestie laat vooral zien hoe ver politieke tegenstanders van de NDP bereid zijn te gaan wanneer een Surinamer die wereldwijd aanzien geniet, wordt gebruikt als schietschijf in een binnenlandse machtsstrijd. Als de OAS zelf stelt dat de aantijgingen ongegrond zijn, blijft er weinig over behalve beschadigingspolitiek.

Daarmee is deze aanval niet alleen mislukt, maar ook pijnlijk teruggeslagen op de initiatiefnemers. Niet Ramdin staat beschadigd, maar de A-nationalistische NDP’ers die zonder harde onderbouwing probeerden zijn naam en daarmee indirect ook Suriname internationaal te bezoedelen.