Dood politieman Lawa onder de loep: symptoom van een falend systeem
| suriname herald | Door: Redactie
De dood van de jonge politieman Nurmohamed, Just in het Lawa-gebied is geen op zichzelf staand incident. Het is een pijnlijk symptoom van een dieper probleem binnen het politieapparaat in Regio Oost-Suriname. Wie dit wegzet als een tragisch ongeval, kijkt bewust weg van de structurele misstanden die deze tragedie mogelijk hebben gemaakt. Laat één ding duidelijk zijn: veiligheid begint bij beleid. En juist daar lijkt het fundamenteel mis te zijn gegaan.
Het is onbegrijpelijk dat jonge, onervaren politiemannen worden ingezet op posten in het binnenland met verhoogd risico. In plaats van hen te beschermen en op te leiden, worden zij
Dit is geen strategisch beleid, dit is symptoombestrijding met potentieel fatale gevolgen.
Wie de realiteit binnen het korps kent, weet bovendien dat deze jonge mannen onder financiële druk staan. Met lage salarissen is de verleiding groot om extra inkomsten te accepteren. Daarmee ontstaat een grijs gebied waarin integriteit, veiligheid en verantwoordelijkheid door elkaar gaan lopen. Dat is geen individueel falen – dat is systeemfalen.
Verkeerde prioriteiten aan de top De kritiek dat de leiding in regio Oost meer oog heeft voor financiële belangen dan voor operationele
Deskundigheid genegeerd Misschien wel het meest schrijnende is dat het Regionaal Bijstandsteam Oost (RBT Oost) – speciaal getraind voor operaties in het binnenland – buitenspel lijkt te staan. Dit team beschikt over de kennis en ervaring om juist in gebieden als Lawa effectief en veilig op te treden.
Waarom wordt deze capaciteit niet benut? Waarom kiest men ervoor om onervaren krachten in te zetten waar gespecialiseerde teams beschikbaar zijn? Dit zijn geen operationele details. Dit zijn beleidskeuzes – en dus ook verantwoordelijkheden.
Wie neemt de verantwoordelijkheid? De vraag die nu gesteld moet worden, is simpel maar confronterend: wie draagt de verantwoordelijkheid voor deze dood? Verantwoordelijkheid betekent meer dan medeleven tonen of een intern onderzoek aankondigen. Het betekent erkennen dat keuzes, prioriteiten en nalatigheid directe gevolgen hebben – in dit geval met dodelijke afloop. Zonder die erkenning blijft dit systeem zichzelf herhalen.
De rol van de staat De staat heeft als werkgever een duidelijke zorgplicht. Wanneer politiemensen worden ingezet in risicovolle omstandigheden, moet alles in het werk worden gesteld om hun veiligheid te waarborgen. Als blijkt dat deze aspirant onvoldoende beschermd, onvoldoende getraind of simpelweg verkeerd ingezet was, dan is het niet meer dan logisch dat de vraag naar aansprakelijkheid wordt gesteld. De familie heeft in dat geval alle recht om de staat ter verantwoording te roepen en een schadeclaim te overwegen. Niet uit opportunisme, maar uit rechtvaardigheid.
Tijd voor een harde spiegel Deze tragedie vraagt niet om stilte, maar om reflectie en actie. Het politieapparaat kan zich niet permitteren om jonge mensen te blijven inzetten als kwetsbare schakels in een systeem dat hen onvoldoende beschermt. De dood van deze politieman moet een keerpunt zijn. Want zolang beleid wordt ingegeven door verkeerde prioriteiten, zolang deskundigheid wordt genegeerd en zolang verantwoordelijkheid wordt ontlopen, blijft één vraag hangen:
Wie is de volgende?
Malvino Darsa
Redactionele noot: De auteur schrijft onder een pseudoniem; de identiteit is bekend bij de redactie.
| suriname herald | Door: Redactie
