Van Dijk-Silos: “Regering toont meer passie voor coalitie dan voor Suriname”

Jennifer van Dijk-Silos, medeoprichter van de beweging Passie voor Suriname, vindt dat de regering-Simons te veel bezig is met het behoud van de coalitie en te weinig met de ontwikkeling van het land. Volgens haar moet het belang van Suriname altijd boven partijpolitieke belangen worden geplaatst.

In gesprek met D-TV Express stelde Van Dijk-Silos dat zij bij de huidige regering onvoldoende passie voor Suriname ziet. Volgens haar lag bij de vorige regering-Santokhi de nadruk vooral op de eigen achterban, terwijl ook de huidige coalitie volgens haar te veel gericht lijkt op interne verhoudingen.

Van Dijk-Silos is van mening dat president Jennifer Simons binnen de coalitie te veel toelaat zonder corrigerend op te treden. Ook vindt zij dat er onvoldoende vooruitgang wordt geboekt op belangrijke vraagstukken zoals corruptiebestrijding en de aanpak van problemen binnen het onderwijs.

Daarnaast uitte zij kritiek op de communicatie van de regering. Volgens haar schiet de informatievoorziening

naar de samenleving tekort.

Nadruk op jongeren en natievorming De beweging Passie voor Suriname wil zich de komende jaren richten op maatschappelijke bewustwording en natievorming. Volgens Van Dijk-Silos is het de bedoeling om binnen twee jaar ongeveer 2000 jongeren te bereiken met de boodschap om zich actief in te zetten voor de ontwikkeling van Suriname.

Tirzah Keizer, die eveneens deel uitmaakt van de beweging, benadrukt dat jongeren volgens haar actief aanwezig moeten zijn op verschillende maatschappelijke podia om die boodschap uit te dragen. Zij stelt dat Passie voor Suriname verder kijkt dan alleen de politiek en zich richt op de bijdrage die burgers kunnen leveren aan land en volk.

Een belangrijk uitgangspunt van de beweging is volgens haar het versterken van de nationale eenheid. Daarbij wordt gestreefd naar een samenleving waarin bevolkingsgroepen zich in de eerste plaats herkennen in één Suriname.

Van Dijk-Silos erkent dat het veranderen van denkpatronen binnen

de samenleving en de politiek een langdurig proces is. Zij zegt rekening te houden met een traject van ongeveer twintig jaar om de gewenste omslag te realiseren.

Volgens haar is de gedachte van handelen vanuit passie voor het land al voorzichtig op gang gekomen, maar zal het tijd kosten voordat die verandering breed zichtbaar wordt in de samenleving en binnen politieke partijen.