Omhoog hekelt verkeerschaos: Paramaribo is een karaktertest geworden

De toenemende verkeersdrukte, het gebrek aan veilige ruimte voor fietsers en voetgangers en de gebrekkige handhaving, maken Paramaribo steeds minder leefbaar. Dat is de scherpe kritiek in een bijdrage onder de titel De heilige koe op vier wielen gepubliceerd in het weekblad Omhoog, het blad van het rooms-katholieke bisdom. Gesteld wordt dat Suriname weliswaar uitkijkt naar toekomstige olie-inkomsten, maar dat economische vooruitgang weinig betekent als de leefbaarheid van de hoofdstad achteruitgaat.

Volgens Omhoog is autorijden in Paramaribo niet langer alleen een vervoersmiddel, maar een dagelijkse beproeving. De wegen zijn overvol en het verkeer wordt gekenmerkt door opstoppingen, ongeduld en gevaarlijke situaties. De kritiek is niet uitsluitend gericht op automobilisten. Ook het overheidsbeleid moet veranderen. Het ministerie van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening zou zich minder moeten bezighouden met het traditionele beheer van wegen en meer met de inrichting van een stad waarin mensen veilig kunnen lopen, fietsen en zich verplaatsen.

Fietser verdwijnt uit straatbeeld
Bijzondere aandacht gaat uit naar de kwetsbare positie van fietsers, die in het straatbeeld steeds zeldzamer is geworden. Wie toch fietst, moet zich een weg banen tussen auto's, bromfietsen en andere weggebruikers. Ook voetgangers krijgen volgens het artikel onvoldoende ruimte. Stoepen worden gebruikt als parkeerplaatsen, waardoor mensen gedwongen zijn op de rijbaan te lopen. Daarnaast zijn er ook automobilisten die dubbel parkeren, plotseling stoppen of onvoldoende rekening houden met andere weggebruikers.

De verkeerssituatie wordt verder verergerd door bromfietsers en e-bikes die zich tussen auto's door bewegen. Onduidelijke verkeersregels en gebrekkige handhaving dragen volgens de auteur bij aan de chaos.

Pleidooi voor andere inrichting van de stad
De kritiek blijft niet beperkt tot het signaleren van problemen. In Omhoog wordt gepleit voor een andere benadering van mobiliteit, waarbij niet de auto, maar de mens centraal staat. Gewezen wordt op de mogelijkheid om korte afstanden vaker te voet of per fiets af te leggen. Daarvoor zijn wel veilige fietspaden, voldoende loopruimte en een betere inrichting van de openbare weg nodig. Ook het openbaar vervoer verdient een fundamentele verandering. Gepleit wordt voor een modernere en betrouwbaardere busvoorziening, zodat burgers minder afhankelijk worden van de auto.

Het artikel verbindt de verkeersproblematiek nadrukkelijk aan de toekomst van Suriname als olieproducerend land. De verwachte olie-inkomsten mogen volgens de auteur geen excuus worden om de bestaande problemen te laten voortbestaan. De centrale boodschap is dat een rijker Suriname niet automatisch een leefbaarder wordt. Daarvoor zijn andere beleidskeuzes nodig, met meer aandacht voor verkeersveiligheid, openbare ruimte en rekening houden met elkaar.