Analyse: Evaluatie na één jaar regering – rapportcijfer 3 voor minister Currie

Sinds zijn aantreden als minister van Onderwijs heeft Dirk Currie al snel een gespannen relatie opgebouwd met een groot deel van de leerkrachten in het land. Vooral zijn eerdere uitspraak waarin hij leerkrachten gelijkstelde aan andere ambtenaren en stelde dat “iedereen het moeilijk heeft”, viel bij velen verkeerd. Leerkrachten verwachtten juist een minister die nadrukkelijk hun specifieke positie en problemen zou verdedigen, niet iemand die vooral algemene vergelijkingen maakt.

Daarbovenop kwamen in de eerste maanden van zijn ministerschap berichten over regelmatige afwezigheid wegens ziekte en verblijf in het buitenland. Dit voedde de perceptie van een minister die moeilijk zichtbaar en bereikbaar is op cruciale momenten. Ook zijn uitspraak dat hij niet op de hoogte was van de C-richting in het onderwijs riep vragen op over zijn betrokkenheid en kennis van het onderwijssysteem.

In plaats van diepgaande hervormingen richtte het beleid zich onder meer op

het inzetten van gepensioneerde leerkrachten om het tekort op te vangen. Hoewel bedoeld als tijdelijke oplossing, wordt dit door velen gezien als symptoombestrijding, terwijl structurele problemen zoals lage lonen, gebrekkige uitbetalingssystemen en de aanhoudende braindrain blijven bestaan.

Ook verschillende vergoedingen en uitbetalingen blijven regelmatig achterwege of worden pas na aandringen van leerkrachten en vakorganisaties uitgekeerd. Steeds opnieuw moeten bonden aan de bel trekken om beweging te krijgen in betalingen, wat wijst op een gebrek aan een structurele aanpak.

De minister wijst daarbij vaak op trage, handmatige en bureaucratische administratieve processen binnen het systeem. Toch blijft een concrete en duurzame oplossing om deze processen te versnellen grotendeels uit. Digitalisering en hervormingen worden genoemd, maar de uitvoering blijft beperkt zichtbaar.

Opvallend is dat wanneer acties of protesten vanuit de bonden dreigen, betalingen soms versneld worden uitgevoerd. Dit versterkt het beeld dat financiële verplichtingen

niet structureel worden aangepakt, maar vooral reactief worden afgehandeld onder druk.

Intussen blijft de kern van het probleem overeind: lage salarissen en onvoldoende waardering voor leerkrachten. Terwijl de minister inzet op tijdelijke maatregelen en congressen organiseert, blijven fundamentele verbeteringen uit. Het risico op verdere braindrain en een groeiend lerarentekort blijft daardoor aanwezig.

Het nieuwe schooljaar staat voor de deur, maar duidelijke garanties over een structurele salarisaanpassing ontbreken tot op heden. De indruk bestaat dat er pas beweging komt wanneer er druk wordt uitgeoefend door de bonden.

De minister heeft slechts aangekondigd dat middelen zijn vrijgemaakt voor de renovatie van een aantal scholen en dat School TV wordt ingezet om het lerarentekort enigszins op te vangen. Toch blijft het onderwijssysteem vastzitten en is er weinig sprake van zichtbare verbetering.

Daarnaast blijven structurele problemen binnen het onderwijs bestaan. Zo waren

er meldingen van verkeerde examenwerken die werden uitgedeeld op een LBO-school, het toetsen van niet behandelde leerstof tijdens het Wiskunde-examen op VWO-scholen en het op het laatste moment uitstellen van examenresultaten. Deze gebeurtenissen hebben opnieuw voor teleurstelling en onzekerheid gezorgd binnen het onderwijs.

Met dit instabiele onderwijs en de braindrain onder leerkrachten is de vraag hoeveel jongeren in 2028 kunnen meedoen aan de kansen die de olie- en gassector biedt. Als het onderwijs geen gekwalificeerd lokaal personeel (local content) kan opleiden, is de kans groot dat veel Surinamers niet kunnen meeprofiteren van deze sector.

Na ruim één jaar ministerschap is het resultaat teleurstellend. Naast enkele kleine toelagen en aanpassingen in secundaire voorzieningen is er weinig structureel veranderd. Als er een rapportcijfer gegeven zou moeten worden voor de aanpak en resultaten, zou dit volgens deze beoordeling niet hoger uitvallen dan een onvoldoende: een 3.

Redactie Chronos