Weer NDP-vrienden schaamteloos geaccommodeerd: Kanhai en Meye benoemd tot ambassadeurs
| surinamevandaag | Door: Redactie
Friends and Family is blijkbaar alleen verkeerd als de ander het doet
Wie dacht dat met de komst van president Jennifer Simons een einde zou komen aan het veel bekritiseerde “friends and family”-beleid, komt bedrogen uit. De benoeming van Steve Meye en Aashna Kanhai tot ambassadeur roept opnieuw de vraag op of politieke loyaliteit in Suriname nog altijd zwaarder weegt dan transparantie, objectiviteit en gelijke kansen.
Jarenlang maakte de NDP zich luidkeels druk over vermeende vriendjespolitiek onder de regering-Santokhi/Brunswijk. Bij vrijwel elke benoeming, aanstelling of voordracht klonk dezelfde kritiek: het land zou worden bestuurd op basis van persoonlijke relaties, politieke loyaliteit en belangen van vrienden en familie. Die kritiek vormde zelfs een belangrijk onderdeel van de verkiezingscampagne. De boodschap was duidelijk: de NDP zou het anders doen.
De realiteit lijkt echter een ander beeld te tonen.
Steve Meye is niet zomaar een Surinamer die plotseling uit de lucht komt vallen. Hij stond jarenlang bekend als geestelijk adviseur van wijlen Desi Bouterse, de voormalige president die wegens zijn rol in de Decembermoorden werd veroordeeld. Ook de benoeming van Aashna Kanhai trekt de aandacht. Zij is de dochter van Irwin Kanhai, de advocaat die Bouterse jarenlang juridisch heeft bijgestaan in een van de meest spraakmakende strafzaken uit de Surinaamse geschiedenis.
Uiteraard heeft iedere burger het recht om op basis van kwaliteiten een functie te bekleden. De vraag die echter gesteld mag worden, is waarom juist deze personen worden geselecteerd voor prestigieuze diplomatieke posten. Welke objectieve selectiecriteria zijn gehanteerd? Welke ervaring gaf uiteindelijk de doorslag? En hoeveel andere gekwalificeerde Surinamers kwamen überhaupt in aanmerking voor deze functies?
Dat zijn vragen die des te relevanter worden omdat de
Het probleem is niet alleen de benoeming van twee personen. Het probleem is de boodschap die daarmee wordt afgegeven. Surinamers kregen tijdens de verkiezingscampagne van de NDP de indruk dat een nieuwe bestuurscultuur in aantocht was. Een cultuur waarin transparantie, meritocratie en gelijke kansen centraal zouden staan. Wanneer vervolgens personen met duidelijke historische en politieke banden met de NDP-top op prominente posten terechtkomen, ontstaat onvermijdelijk de indruk dat het oude systeem simpelweg onder een andere naam wordt voortgezet.
De NDP heeft jarenlang geprofiteerd van publieke onvrede over vermeende vriendjespolitiek. Nu rust op haar de verantwoordelijkheid om te bewijzen dat haar kritiek meer was dan verkiezingsretoriek. Tot nu toe lijkt het er echter op
| surinamevandaag | Door: Redactie
