Weduwe Santokhi wordt doelwit van politieke onzin van NDP’ers Prevo en Oostburg
| surinamevandaag | Door: Redactie
De ophef van NDP’ers Previen Sewnath alias ‘Prevo’ en Marcel Oostburg alias ‘Spits scherpschutter’ over het dankwoord van Mellisa Santokhi laat vooral zien hoe diep deze figuren zijn weggezakt in politieke kleinzieligheid. Terwijl een weduwe afscheid neemt van haar overleden echtgenoot, menen ze dat hét moment is aangebroken om te controleren of zij wel netjes president Simons en haar kabinet heeft bedankt. Dat is niet alleen ongepast, maar ronduit beschamend.
Laten we één ding helder stellen: Mellisa Santokhi was daar niet als staatsfunctionaris, niet als minister en niet als politieke woordvoerder. Zij stond daar als rouwende
Alsof een weduwe tijdens een afscheidsdienst verplicht zou zijn om het kabinet of de zittende president publiekelijk te bedanken omdat zij aanwezig zijn of hun werk doen. Sinds wanneer is elementaire staatsverantwoordelijkheid een gunst waarvoor applaus geëist moet worden?
Jennifer Simons is president. Als zij haar rol vervult bij het afscheid
De redenering van deze NDP-propagandisten is dan ook absurd. Niet Mellisa Santokhi maakt van een plechtigheid een politiek moment, maar juist de mensen die haar speech achteraf langs een politieke meetlat leggen. Zij zijn het die in een afscheid geen menselijkheid zien, maar een kans om punten te scoren, gezag af te dwingen en goedkoop commentaar te leveren.
En precies daar zit het werkelijke probleem. In plaats van respect te tonen voor de waardigheid van het moment, wordt een weduwe publiekelijk de maat genomen omdat zij niet aan een vermeende protocollaire verwachting heeft voldaan. Dat is niet principieel. Dat is gewoon smakeloos.
Nog erger is de onderliggende gedachte: dat erkenning van het hoogste staatsgezag kennelijk niet blijkt uit aanwezigheid, waardigheid of institutioneel handelen, maar uit het expliciet noemen van namen in een speech. Alsof gezag zó broos is dat het instort wanneer een rouwende vrouw het niet hardop bevestigt. Echt gezag hoeft niet afgedwongen te worden. Echt gezag schreeuwt niet om erkenning op een begrafenis. Echt gezag bewijst zichzelf door stijl, rust en waardigheid.
Wat we hier zien, is het tegenovergestelde. Een groep politieke roeptoeters van de NDP die zelfs in een moment van verlies geen grens kent en koste wat kost een verwijt wil construeren. Alles moet worden omgezet in een strijd, een frame, een rel. Zelfs rouw krijgt geen rust meer.
De harde waarheid is dan ook deze: niet Mellisa Santokhi heeft zich misplaatst gedragen, maar degenen die haar dankwoord proberen te gebruiken om politieke loyaliteit af te dwingen. Zij tonen geen respect voor het ambt, maar alleen eerbied voor macht. En dat is iets heel anders.
Een weduwe is niemand dank verschuldigd omdat de staat haar plicht doet. Wie dat wel vindt, begrijpt niet wat waardigheid is — en nog minder wat rouw betekent.
| surinamevandaag | Door: Redactie
