Doekhie kritisch over benoemingen: “Wat doe je met een ambassadeur in Marokko en Israël?”

De huidige regering in Suriname moet volgens oud NDP-parlementariër Doekhie dringend ophouden met politieke bijzaken en zich concentreren op wat burgers dagelijks voelen: duur eten, dure basisproducten, slechte wegen, onderwijsproblemen en gezondheidszorg. In een gesprek met Standvaste Radio stelde hij dat er weliswaar rust is in het land, maar dat onder de bevolking duidelijke ontevredenheid leeft.

Volgens Doekhie heeft een regering pas bestaansrecht als het volk eten op tafel heeft. Hij noemt betaalbare voeding de eerste prioriteit, gevolgd door goede gezondheidszorg en onderwijs. Zonder die basis, zegt hij, houden alle grote plannen op te bestaan.

Hij is vooral kritisch op buitenlandse reizen en nieuwe ambassadeursbenoemingen. Volgens hem moet de regering daarmee inperken, zeker wanneer benoemingen niets opleveren voor het land. “Wat doe je met een ambassadeur in Marokko, in Israël, in Timboektoe?” vraagt hij zich hardop af.

Ook de besteding van staatsmiddelen krijgt stevige kritiek. Doekhie wijst erop dat Staatsolie bijna een half

miljard Amerikaanse dollar in de staatskas heeft gestort, terwijl problemen zoals de slechte Van ’t Hogerhuysstraat blijven aanslepen. Volgens hem had een deel van dat geld gebruikt kunnen worden om zulke urgente zaken direct aan te pakken.

Verder noemt hij het aantal mensen op het kabinet buitensporig. Voor een land met ongeveer 500.000 inwoners vindt hij 2.200 kabinetsmedewerkers veel te veel. Dat geld had volgens hem beter kunnen gaan naar scholen, toiletten, verfwerk, wegen en andere basisvoorzieningen.

De Surinaamse nationale TV-zender STVS krijgt er ook van langs. Doekhie stelt dat de nationale zender met belastinggeld draait, maar dat Nickerie ondanks grote uitgaven zonder WK-beelden zit. Volgens hem is het onacceptabel dat een staatszender wel rechten koopt, maar niet in staat is het hele land te bedienen.

De oud-politicus ziet bovendien verdeeldheid binnen de coalitie. De recente stemming rond gevoelige politieke kwesties noemt hij een teken aan de wand. Volgens hem zal de president

daardoor veel tijd kwijt zijn aan het lijmen van de coalitie, terwijl die energie juist nodig is voor ontwikkeling.

Zijn boodschap aan de regering is duidelijk: minder praten, minder reizen, minder benoemen en meer doen. Want zolang het volk worstelt met dagelijkse basisproblemen, klinken mooie beloften volgens hem leeg.