Amafo: uitzendkrachten lopen duizenden dollars mis bij multinationals

Duizenden uitzendkrachten die via uitzendbureaus werkzaam zijn bij multinationals zouden financieel worden benadeeld. Die stelling poneert ex-contractor Donovan Amafo, die na een juridische procedure tegen Haukes Labour een schadevergoeding van US$ 65.000 toegewezen kreeg. Volgens hem gaat het niet om een individueel geval, maar om een nationaal probleem dat duizenden werknemers raakt.

Amafo, die via Haukes Labour werkzaam was bij Zijin Rosebel Gold Mines N.V., vertelde tijdens een persconferentie samen met vakcentrale C-47 dat hij ontdekte dat hij volgens zijn berekeningen recht had op een vergoeding van US$ 4,16 per uur in plaats van US$ 1,23.

Nadat hij hierover contact had opgenomen met de HR-afdeling van het bedrijf en geen bevredigend antwoord kreeg, besloot hij juridische stappen te ondernemen. Volgens Amafo kende hij aanvankelijk de wetgeving niet, maar besloot hij na eigen onderzoek en een bezoek aan de Arbeidsinspectie alsnog naar de rechter te stappen. De rechter veroordeelde Haukes

Labour uiteindelijk tot betaling van US$ 65.000 aan achterstallige vergoedingen. De zaak bevindt zich inmiddels in hoger beroep.

“Dit raakt duizenden werknemers” Amafo benadrukte dat de kwestie volgens hem veel verder gaat dan zijn persoonlijke zaak. Hij stelt dat uitzendkrachten die via uitzendbureaus bij grote bedrijven werken mogelijk al jarenlang inkomsten mislopen.

Volgens hem zijn er ongeveer twaalf uitzendbureaus actief met in totaal circa 8000 arbeidskrachten. Indien de rechterlijke uitspraken standhouden, kan dit volgens Amafo grote gevolgen hebben voor de sector.

Hij noemt de zaak een wake-upcall voor contractors en uitzendkrachten en vindt dat de regering, het parlement en het bedrijfsleven zich over de problematiek moeten buigen.

C-47 wil kwestie verder onderzoeken C-47-voorzitter Robby Berenstein, die eveneens aanwezig was op de persconferentie, zei dat de vakcentrale de kwestie serieus neemt en verdere stappen niet uitsluit wanneer blijkt dat werknemers structureel worden benadeeld. Volgens Berenstein ontbreekt er momenteel een platform dat

specifiek opkomt voor de belangen van uitzendkrachten.

Daarom wil C-47 overleg voeren met betrokken vakbonden en andere partijen om te bekijken hoe het vraagstuk kan worden aangepakt. Daarnaast wees hij erop dat Suriname ILO-Conventie 181 heeft geratificeerd en dat werkgevers en uitzendbureaus zich aan de daarin vastgelegde regels moeten houden.

Volgens de vakbondsleider ontvangt C-47 al langer signalen over problemen binnen de uitzendsector. Berenstein stelde dat bewustwording onder werknemers noodzakelijk is, zodat zij beter op de hoogte zijn van hun rechten. Mocht overleg niet tot oplossingen leiden, dan sluit hij verdere juridische stappen niet uit.