Maya Parbhoe teleurgesteld in regering: “A Pasi las pasi, A kenki no kenki”

NPS’er Maya Parbhoe, die bij de afgelopen verkiezingen op de kandidatenlijst van de partij stond, heeft kritiek geuit op de regering, waar haar eigen partij ook deel van uitmaakt. Tijdens een gesprek bij D-TV Express zei zij teleurgesteld te zijn over het uitblijven van veranderingen in het land. Parbhoe vindt dat zowel de president als de vicepresident tot nu toe niets indrukwekkends hebben gedaan. Volgens haar is er geen andere koers ingezet dan de afgelopen vijftig jaar. Parbhoe vatte haar teleurstelling samen met de woorden: “A Pasi las pasi, A kenki no kenki”.

Parbhoe vertelde dat zij zich bij de NPS had aangesloten omdat zij haar hele leven op de partij had gestemd. Na een gesprek met de voorzitter kreeg zij hoop dat jongeren daadwerkelijk betrokken zouden worden. De jongeren die zich bij de partij aansloten, wilden verandering, maar volgens haar werd niet meegewerkt aan

die verandering. Zij vroeg zich ook af waarom er niets meer van Atompai en Hellings wordt vernomen.

Volgens Parbhoe hoopt men bij iedere nieuwe regering op verbetering, maar ziet zij na een jaar geen drastische veranderingen. Het systeem is volgens haar precies hetzelfde gebleven. “Ik zie niet dat het systeem is veranderd, systeem is precies hetzelfde”, zei zij. Het lijkt er volgens haar op dat de regering nog bezig is met het aantasten van problemen. Het beleid komt volgens haar vooral neer op brandjes blussen en het minimaal stabiel houden van de situatie. Bepaalde ministers doen hun best, maar van anderen hoort zij helemaal niets.

Zij had verwacht dat de regering een goede beurt zou maken, zodat er over twintig tot vijftig jaar positief over haar geschreven zou worden. Een van de zaken die volgens haar direct anders aangepakt hadden moeten worden,

is de verdeling van ministeries en posten. Het irriteert haar dat personen geaccommodeerd moeten worden. Daarmee wordt volgens haar dezelfde politieke cultuur voortgezet. Als voorbeeld noemde zij Pakkitow, die als lid van de Raad van Commissarissen (RvC) is benoemd.

Ook de verlieslatende staatsbedrijven kregen kritiek. Volgens Parbhoe moet de bevolking daarvoor betalen en wordt het volk daardoor armer. In plaats van schoon schip te maken, worden er volgens haar steeds niet-gekwalificeerde personen op posten geplaatst. Zij vroeg zich af hoeveel de RvC-leden verdienen en waarom die bedragen niet bekend worden gemaakt.

Daarnaast uitte zij kritiek op de salarissen bij bepaalde staatsbedrijven, die volgens haar bijna USD 100.000 per jaar bedragen. Zij vindt deze salarissen vergelijkbaar met die in Nederland, terwijl de Surinaamse bedrijven en economie niet te vergelijken zijn met die van Nederland. Het lijkt er volgens haar op dat staatsbedrijven in

stand worden gehouden om politieke loyalisten te plaatsen. Daarom wil men volgens haar ook niet overgaan tot privatisering.

De kwestie rond de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) noemde zij onnodig dramatisch.

De toekomst ziet Parbhoe voorlopig als een voortzetting van de afgelopen twintig jaar. Zij verwacht tot 2030 geen veranderingen. Wel hoopt zij dat het land vanaf 2028 met de olie-inkomsten vooruit zal gaan.

Ook De Nationale Assemblée (DNA) kreeg kritiek. Parbhoe noemde het parlement elke keer een poppenkast. Zij uitte kritiek op oudere politici die bijna de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt of die leeftijd al ruim hebben overschreden. Volgens haar vertegenwoordigen zij niet hun eigen toekomst, maar die van de jongere generatie. Steeds wordt volgens haar hetzelfde toneel opgevoerd, terwijl resultaten uitblijven.

Als men het systeem daadwerkelijk wil veranderen en een nieuwe weg wil

inslaan, moet volgens Parbhoe worden begonnen met een wijziging van de Grondwet en aanpassing van het parlementaire systeem. Zij stelde daarbij ook de vraag of een ministerie eigendom is van een politieke partij.

Parbhoe gaf aan dat zij op haar eigen manier een bijdrage aan het land zal leveren en niet achter de vicepresident aan zal zitten voor een baan. Volgens haar zullen degenen die de veranderingen moeten brengen, dat niet doen.

Redactie Chronos