Geen geld zonder te werken: rechter prikte door salarissprookje Afonsoewa
Drie jaar salaris ontvangen zonder zichtbaar werk te verrichten — en daarna via de rechter proberen alsnog loon af te dwingen. Wat klinkt als een politieke grap, eindigde in een serieuze rechtszaak. De kantonrechter maakte korte metten met de salarissaga rond Silvana Afonsoewa: zonder werk geen geld.
Van verkiezingsverlies naar loonlijst
Na haar verkiezingsnederlaag in mei 2020 verscheen Afonsoewa in juni 2020 op de loonlijst van het ministerie van Volksgezondheid, onder toenmalig minister Antoine Elias.
Er was alleen één probleem:
- geen duidelijke functie,
- geen vaste werkplek,
- geen schriftelijke vastlegging van afspraken.
Volgens haar was zij “op afroep” beschikbaar. Maar op afroep waarvan? En hoe vaak? Daarover bleef
Drie jaar zonder zichtbare arbeid
Van juni 2020 tot begin 2023 werd geen structurele arbeid verricht op het ministerie.
Pas in 2023 ontdekte de leiding dat er wel werd betaald, maar geen werkzaamheden werden uitgevoerd. In maart 2023 werd de geldkraan dichtgedraaid.
Dat had het einde van de kwestie kunnen zijn. Maar het werd het begin van een rechtszaak.
De gang naar de rechter Afonsoewa stapte naar de kantonrechter en eiste:
- achterstallig loon (maart – november 2023),
- voortzetting van haar salaris,
- betaling van proceskosten.
De kern van haar betoog: zij was beschikbaar geweest.
De Staat stelde daar een eenvoudige vraag tegenover: waar is
De rechter was duidelijk
De kantonrechter legde een basisregel uit die voor elke werknemer geldt: als je niet werkt, maar het ligt aan de werkgever, kan je recht hebben op loon. Maar dan moet je wél aantonen dat je bereid was om te werken. Volgens de rechter heeft Afonsoewa dat niet voldoende bewezen. Er kon dus niet worden vastgesteld dat het uitblijven van werk volledig aan de Staat te wijten was.
Het oordeel:
- geen achterstallig loon;
- geen doorbetaling;
- betaling van proceskosten.
Politieke moraal
Opmerkelijk is dat Afonsoewa zich in het parlement regelmatig uitspreekt over functioneren en verantwoordelijkheid.
De rechter maakte in deze zaak echter duidelijk dat ook voor (voormalige) politici een eenvoudige regel geldt: salaris is geen vanzelfsprekendheid. Het is gekoppeld aan arbeid — of op zijn minst aantoonbare bereidheid daartoe.
De salarissaga eindigde niet in een overwinning, maar in een juridisch lesje.
