WAAROM LOKALE OVERVLOED NIET BESCHERMT TEGEN MONDIALE SCHOKKEN
| united news | Door: Redactie
De geopolitieke kruitvat in het Midden-Oosten drijft de olieprijs richting de magische grens van USD 100 per vat, en voor de Surinaamse burger voelt dit als een diepe onrechtvaardigheid. In een land dat gezegend is met vruchtbare grond, een overschot aan zoetwater en een eigen energieopwekking via zowel hydro- als thermische bronnen, vraagt men zich terecht af waarom een conflict op 12.000 kilometer afstand de prijs van een kilogram lokale rijst of een bosje groenten direct beïnvloedt.
De crux van dit probleem ligt echter niet in een gebrek aan middelen, maar in de diepe verwevenheid van onze lokale productiestructuur met
Ook op het gebied van energie is er een verborgen koppeling met de wereldmarkt. Hoewel de Afobaka-dam een aanzienlijk deel van onze stroom levert, overstijgt de totale nationale energiebehoefte vaak de capaciteit van deze waterkrachtcentrale. Hierdoor moet de staat dure thermische energie bijmengen die wordt opgewekt met olie.
Wanneer de internationale olieprijs stijgt, nemen de kosten voor deze opwekking toe, wat onvermijdelijk wordt doorberekend aan de consument en het bedrijfsleven, waardoor de productiekosten van elk lokaal gefabriceerd goed stijgen. Daarnaast speelt het principe van ‘opportunity cost’ een rol: als een Surinaamse producent zijn rijst op de wereldmarkt voor een hogere prijs kan verkopen vanwege mondiale tekorten, zal hij de lokale prijs vaak naar datzelfde niveau optrekken om geen verlies aan inkomsten te lijden.
Ook importeurs berekenen hun prijzen vaak op basis van de vervangingswaarde; zij kijken naar wat het kost om de voorraad vandaag opnieuw in te kopen, waardoor prijsstijgingen in het buitenland direct voelbaar zijn in de Surinaamse schappen. Omdat Suriname een relatief kleine markt is aan het einde van de mondiale logistieke keten, worden internationale brandstoftoeslagen van rederijen onherroepelijk doorbelast. De Surinaamse consument betaalt dus de internationale prijs omdat we weliswaar lokale grond en water bezitten, maar een mondiaal systeem gebruiken om die middelen te bewerken en te distribueren. Zolang de Surinaamse productieketen voor haar essentiële hulpstoffen afhankelijk blijft van de grillen van de wereldmarkt, zal de prijs aan de Waterkant onvermijdelijk bepaald blijven worden door de geopolitieke spanningen in verre regio’s.
UNITEDNEWS
| united news | Door: Redactie
