VHP anno 2026: wankelend tussen continuïteit en vernieuwing

Met het plotselinge heengaan van de vorige voorzitter van de VHP op 30 maart 2026 kwam niet alleen zijn DNA-zetel vrij, maar verloor de Oranjepartij ook haar boegbeeld van de afgelopen 15 jaar. De opengevallen DNA-zetel is inmiddels toegewezen aan Johnny Kasdjo, met 967 stemmen.

Wijlen de heer Chan Santokhi bleek er goed in te zijn geslaagd om van de VHP een nationale volkspartij te maken, met de slogan “Oranje is voor iedereen”, en deze toegankelijk te maken voor alle Surinamers. Die nalatenschap noopt thans tot een zoektocht naar een waardige opvolger; voorwaar, een grote uitdaging!

De hamvraag is niet wie Santokhi kan opvolgen, maar wie over de benodigde potentie en competenties beschikt om één op één zijn gedachtegoed, in lijn met dat van Jagernath Lachmon, met charme, daadkracht en (ver)bindende capaciteiten tot wasdom te brengen. Wie leidt, met welke koers, naar welk doel?

De leegte Waarnemend voorzitter Glenn Oehlers

vervult momenteel de rol van partijvoorzitter en bewaakt de continuïteit van de partij, waarbij hij voor een immense taak is komen te staan: kiezen voor versterking van de interne eenheid en organisatie van de partij of kiezen voor volle inzet op Orange Movement 2.0 en het binnenhalen van nieuwe kiezers. Het partijcongres zal in 2027 de knoop moeten doorhakken.

Orange Movement 2.0 Van oudsher maakt de VHP bij tijd en wijle ontwikkelingen door waarbij (bestuurs)leden zich roeren om voorgestane hervormingen gerealiseerd te krijgen. In aanloop naar het partijcongres van 2017 woedt binnen de partij nu al een open debat over gewenste hervormingen, vooralsnog zichtbaar op bijeenkomsten en via artikelen. De beweging Orange Movement 2.0 heeft de spits afgebeten en wil ruimte voor discussie, vernieuwing en het aantrekken van nieuwe kiezers en kader, in lijn met Santokhi’s eigen bromkidyari-strategie en de gedachte dat, als de VHP groter wil worden, zij kiezers

buiten haar traditionele achterban moet rekruteren.

Het huidige hoofdbestuur is echter geen voorstander van dergelijke ontwikkelingen en benadrukt het belang van discipline en eenheid. De kerngedachte is dat niet iedere groep zelfstandig een eigen koers kan bepalen. De voorzitter heeft onlangs partijgenoten dringend opgeroepen om onderlinge conflicten niet langer publiekelijk, maar intern uit te vechten.

In 2027 zal het partijcongres een nieuwe partijleiding kiezen en zowel de statuten als het huishoudelijk reglement onder de loep nemen. Mogelijk wordt tevens besloten dat de partijvoorzitter dient terug te treden indien deze de hoedanigheid van president gaat innemen en dat het aantal zittingsperioden als DNA-lid wordt beperkt.

De schaduwkant/keerzijde van de medaille Elke medaille heeft een keerzijde, zo ook de door de VHP geroemde verdiensten van de vorige partijvoorzitter. De partij typeert hem weliswaar als een inspirator, verbinder en bruggenbouwer die zich onvermoeibaar heeft ingezet voor rechtvaardigheid en vooruitgang; echter blijkt dat hij

in zijn hoedanigheid van president ook als arrogant is ervaren en dat hij vaak zou zijn teruggekomen op afspraken en beloften betreffende benoemingen in ambtelijke topfuncties en bij staatsbedrijven.

Het dichtgooien van het Onafhankelijkheidsplein tijdens protesten in 2022/2023, het plein afzetten met dranghekken na de bestorming van het DNA-gebouw op 17 februari 2023 en het oppakken en intimideren van actievoerders zijn door velen als een inperking van het demonstratierecht ervaren, hetgeen hem zeker niet in dank is afgenomen. Vooral het IMF-programma, gericht op herstructurering van staatsschulden en de daardoor noodzakelijke afbouw van subsidies op elektriciteit, water en brandstof et cetera, heeft voor veel ontevredenheid en weerstand gezorgd.

De conclusie is dan ook dat, hoewel Santokhi erin is geslaagd om de VHP een nationaal karakter te geven, zijn rol als president, waarbij hij vooral noodzakelijke saneringen en ingrijpende beleidsmaatregelen niet altijd goed heeft weten uit te leggen, voor de heftige terugval

van de VHP heeft gezorgd.

Hoe het ook zij, het toekomstige hoofdbestuur van de VHP krijgt een immens complexe klus te klaren, waarbij de spanning tussen charme en daadkracht aan de ene kant en een harde aanpak aan de andere kant, noodzakelijke vernieuwingen, sterke instituten, interne democratie en eerlijk leiderschap dermate cruciaal en ingrijpend zijn dat er absoluut geen ruimte meer overblijft voor fratsen.

De VHP heeft echte hervorming in de ruimste zin nodig, met het bewustzijn dat elke vernieuwing begint met eerlijk leiderschap en de moed om fouten te erkennen.

Ter overdenking: “De taak van de leider is om zijn mensen van waar ze zijn, naar waar ze nog niet geweest zijn te brengen”, aldus Henry Kissinger, voormalig Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken.

Roy Harpal