STAAT MOET DEVIEZEN EN PROFIJT TREKKEN UIT ALLE VISVANGSTEN

Recentelijk kon er gemeld worden, dat de Guyanese president, bij de Surinaamse regering had geopperd, gezamenlijk naar mogelijkheden te kijken, af te komen van stromannen, die vergunningen tegen enorme bedragen verhuren en of verkopen aan Guyanese vissers. De secretaris van het Surinaamse Visserscollectief, Mark Lall zegt in gesprek met De West, dat deze kwestie echter werd nagevraagd op het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV), en werd aangegeven dat er geen vergunningen verleend worden aan de staat, Guyana. Lall zegt, dat het kan gebeuren dat illegale vissers, door het getij in onze wateren belanden, omdat er niet optimaal gecontroleerd wordt. Lall meent, dat wij hiervoor een duurzame oplossing moeten zoeken. “Alle  deviezen en profijten van de visvangst, zullen voor Suriname moeten zijn, en als de Guyanezen toch in onze wateren willen vissen, moeten wij, een zodanig constructie opzetten, dat de gevangen vissen toch in Suriname terecht komen”, aldus Lall.

Volgens

Lall zijn er wel mogelijkheden zijn om de controles beter uit te voeren. Zo kan het ‘vessel monitoring system (VMS)’ toegepast worden en daarnaast ook de verplichte aanmelding, door een IUU – visserijcontrole uit te voeren, voor illegale vissers. Lall: “Wanneer exporteert, zal men de oorsprong van de gevangen vis, moeten aangeven. Zonder de nodige informatie door te spelen aan de buitenlandse leveranciers, zullen de vissen niet afgenomen worden.” Volgens Lall geniet Suriname momenteel van de hoogste regelgeving en goedkeuring van de Europese Unie. “Dat is wereldwijd de hoogste vereiste die er bestaat, waarbij er geen illegaal gevangen vis, geaccepteerd wordt” stelt Lall.

Voor wat betreft het werken op zee, blijft dit volgens Lall riskant. Er zal volgens hem veel ordening op zee moeten komen. De meeste vissers hebben volgens Lall, geen legale status. “Wij zijn voornamelijk afhankelijk van buitenlanders in het bijzonder Guyanezen, die het werk doen.” De regering zal

volgens Lall, meer controle op zee moeten uitvoeren en ook harder moeten werken om de regels te implementeren, zodat ook de vissers hun werk veiliger kunnen uitvoeren. Lall vertelt, dat het werk van een visser heel intensief is en zwaar, waardoor Surinamers niet echt willen vissen. Lall is voorts van mening, dat er meer informatie naar buiten gebracht moet worden, zodat de mensen gestimuleerd raken op zee te werken. De werkomstandigheden in de visserijsector zijn volgens Lall heel anders. “Het is echter niet makkelijk, om bijvoorbeeld 5 km visnet naar binnen te halen op de vissersboten, maar het levert wel geld op”, zegt Lall.

WWF en visserijsector

Lall verklaart, dat er een heel goede samenwerking is met de World Wildlife Fund (WWF). Volgens Lall is er afgesproken, dat vissers gedurend een bepaald seizoen, wanneer zeeschildpadden hun eieren komen leggen op de stranden voor de kust, er niet gevist mag worden. “Gebieden als

Matapica en Galibi, worden dus vermeden door de vissers. Deze overeenkomst staat ook in de regelgeving van de visserijsector”, aldus Lall.

-door Charelle Gill-