Simons spreekt bij VN over dreigende boskap voor landbouw en herstelbetalingen voor slavernij

President Jennifer Simons heeft bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties gewaarschuwd voor mensen die delen van het Surinaamse regenwoud willen kappen voor grootschalige landbouw. Zij noemde dit een nieuwe bedreiging voor het bos en benadrukte dat Suriname die ontwikkeling moet voorkomen. Daarbij kan het land volgens haar alle hulp gebruiken.

Simons herinnerde eraan dat zij vorig jaar al sprak over de druk op de bossen door de aanwezigheid van waardevolle grondstoffen, waaronder goud en diamanten. Plannen voor grootschalige landbouw voegen daar volgens haar een nieuwe bedreiging aan toe. Zij noemde in dit verband geen personen of groepen bij naam, maar het zou zeer waarschijnlijk kunnen gaan om de mennonieten.

De Surinaamse regering voert volgens de president wettelijke en institutionele maatregelen in om de bossen en de directe leefomgeving van inheemse en tribale gemeenschappen beter te beschermen. Hun kennis en betrokkenheid moeten bij alle fasen van ontwikkeling een rol spelen.

Daarbij legde

Simons nadrukkelijk een verantwoordelijkheid bij de internationale gemeenschap. Suriname is volgens haar koolstofnegatief en met meer dan 90 procent bosbedekking het meest beboste land ter wereld. Landen die hun bossen behouden, zouden niet eerst ontbossing moeten meemaken voordat klimaatfinanciers de waarde van bescherming erkennen. De kosten van dat behoud mogen volgens haar niet uitsluitend terechtkomen bij landen die ecosystemen beschermen waarvan de hele wereld profiteert.

Ook over herstelbetalingen voor slavernij en kolonialisme sprak de president zich uit. Volgens haar moet de discussie verder gaan dan de erkenning dat deze geschiedenis blijvende schade heeft veroorzaakt. De gevolgen zijn nog steeds voelbaar. De aandacht moet daarom verschuiven naar het herstellen daarvan en naar de vorm die compensatie moet krijgen.

Simons wees daarbij op de verantwoordelijkheid van landen die van slavernij en kolonialisme hebben geprofiteerd. Hoe zij bijdragen aan het herstel van de gevolgen, is volgens haar de vraag die nu centraal moet staan. Zij

verwees naar de in maart aangenomen VN-resolutie over slavernij en de trans-Atlantische handel in tot slaaf gemaakte Afrikanen en benadrukte het belang van het tienpuntenplan van Caricom voor herstelrecht.

Voor de economische toekomst van Suriname ziet Simons kansen in de ontwikkeling van olie en gas op zee. Tegelijkertijd waarschuwde zij ervoor die inkomsten tot de enige basis van de economie te maken. Tijdelijke grondstoffenrijkdom moet volgens haar worden omgezet in blijvende welvaart, door de economie te verbreden en weerbaarder te maken. Naast de voorbereidingen voor het gebruik van gas blijft ook hernieuwbare energie onderdeel van de plannen.

Internationaal riep Simons op tot vreedzame oplossingen voor conflicten en een krachtiger VN. Zij wees erop dat oorlogen ook ver buiten de strijdgebieden gezinnen raken door hogere voedsel- en energieprijzen. Verder vroeg zij om aanhoudende steun aan Haïti, onderhandelingen over het beëindigen van het embargo tegen Cuba en een Veiligheidsraad waarin onder meer Afrika en

kleine eilandstaten beter vertegenwoordigd zijn.