M.O. ontkent vernieling autoruit, maar bekent brandstichting

De verdachte M.O. ontkent dat hij de autoruit van een gepensioneerde vrouw heeft vernield. Tijdens de behandeling van de strafzaak weersprak hij de verklaring van de benadeelde, die stelt dat M.O. betrokken was bij de vernieling van haar voertuig en het later in brand steken daarvan.

M.O. verklaarde tijdens de zitting dat er al geruime tijd problemen waren tussen hem en de zoon van de benadeelde, L. Volgens de verdachte waren er tussen hem en L. meerdere woordenwisselingen en momenten van “gehaal en getrek”.

Hij stelde dat L. op zijn beurt mannen op hem zou hebben afgestuurd om hem te mishandelen. Volgens M.O. waren het juist deze mannen die zijn autoruit zouden hebben stukgeslagen.

De verdachte ontkende daarnaast dat hij L. zou hebben bedreigd. Wel gaf hij toe dat hij en de zoon van de benadeelde ruzie met elkaar hadden gehad. M.O. zei dat hij over foto’s beschikt die volgens

hem zijn lezing van de gebeurtenissen kunnen ondersteunen. Hij zou deze inmiddels aan zijn raadsman hebben verstrekt.

De benadeelde, een gepensioneerde vrouw, werd tijdens de zitting als getuige gehoord. Zij verklaarde dat zij eveneens een foto had gezien waarop volgens haar te zien is dat M.O. betrokken was bij de vernieling van haar voertuig. Volgens de vrouw zou op de foto te zien zijn dat de verdachte iets naar haar auto gooide.

De vrouw verklaarde verder dat er eerder problemen waren geweest met M.O. Zij stelde dat hij haar autoruit had vernield. Na dit incident zou tussen haar en de verdachte een afspraak zijn gemaakt waarbij M.O. toezegde de schade aan de ruit te zullen vergoeden.

Volgens de benadeelde kwam hij die afspraak echter niet na en bleef hij weg. De zaak kreeg vervolgens een ernstiger karakter toen het voertuig van de vrouw in brand werd gestoken. Volgens de benadeelde

gebeurde dit rond half vier ’s morgens. Zij verklaarde dat zij een foto had gezien waarop volgens haar te zien was dat M.O. het voertuig in brand stak.

Opvallend is dat M.O. tijdens de zitting wel toegaf dat hij het voertuig uit boosheid in brand had gestoken. Daarmee erkende hij dat hij verantwoordelijk was voor de brand, maar bleef hij de lezing van de benadeelde over de eerdere vernieling van de autoruit betwisten.

M.O. plaatste ook vraagtekens bij de foto waarop hij volgens de benadeelde te zien zou zijn. Hij stelde dat er in de omgeving van het voertuig helemaal geen camera aanwezig was. Om die reden begreep hij niet hoe de vrouw aan een foto zou zijn gekomen waarop te zien zou zijn dat hij de autoruit vernielde of iets naar het voertuig gooide.

De benadeelde hield echter vast aan haar verklaring. Zij stelde dat de foto duidelijk zou

laten zien dat de verdachte iets in de richting van haar voertuig gooide. De precieze herkomst en inhoud van het beeldmateriaal kunnen daarmee een rol spelen bij de verdere behandeling van de zaak.

De gevolgen van het incident zijn volgens de gepensioneerde vrouw aanzienlijk. Zij verklaarde dat zij momenteel met een schade van ongeveer US$ 12.000 zit. Daarnaast ondervindt zij dagelijks hinder doordat zij niet meer over haar voertuig kan beschikken.

De vrouw gaf aan dat zij haar auto nodig heeft om onder meer naar de arts te gaan en boodschappen te doen. Ook verricht zij nog een extra baan waarvoor zij zich moet verplaatsen.

Nu haar voertuig niet beschikbaar is, is zij aangewezen op het openbaar vervoer. Volgens de benadeelde brengt dit niet alleen extra ongemak met zich mee, maar ook extra kosten en beperkingen.

De rechtbank heeft de behandeling van de zaak aangehouden. De rechter achtte het

noodzakelijk om L., de zoon van de benadeelde, op een volgende zitting als getuige te horen.

Zijn verklaring kan mogelijk meer duidelijkheid verschaffen over de eerdere conflicten tussen hem en M.O., de vermeende bedreigingen en de gebeurtenissen rond de vernieling van het voertuig.

De zaak is daarop uitgesteld naar een volgende zitting.