Column: Surinaams voetbal hopeloos achter

Illustratie: assenna.com

Voetballiefhebbers die de verschillende Europese competities volgen, komen meerdere malen per week aan hun trekken wanneer wedstrijden uit de Premiere League, La Liga, Bundesliga, Ligue 1, Serie A en de Eredivisie vanaf de bank in de woonkamer gevolgd kunnen worden. Het is een lust om getuige te zijn van hoogstaand voetbal, waarbij er gebruik gemaakt wordt van de technologie om beslissingen te nemen, af te keuren, verduidelijken of opnieuw te bekijken. Vooral in Engeland is het een ware technologische revolutie

waarbij zowel coaches als arbitrage de gelegenheid hebben om spelmomenten opnieuw te bekijken. Ook de invoering van de Video Assistant Referee (VAR) past in deze opsomming die de beleving van dit spelletje een totaal andere wending heeft gegeven. 

Hoewel de meningen verdeeld zijn over enkele van de toepassingen, is er één uitvinding die het minst controversieel lijkt en de goedkeuring van de meerderheid schijnt te hebben: doellijntechnologie (Goal Line Technology, afgekort GLT). Met behulp van doellijntechnologie kan worden vastgesteld of de bal geheel en al over de doellijn is geweest en er dus een doelpunt is gemaakt. Ondanks dat deze hulpmiddelen al ettelijke jaren in gebruik zijn in de grote voetbalwereld, sukkelen we hier te lande nog met grensrechters die vanaf een aantal meters -in een fractie van een seconde-, moeten bepalen of het leder geheel en al over de doellijn is geweest of niet. Het gemis van de GLT

die relatief goedkoop is in vergelijking met de VAR, was duidelijk merkbaar tijdens de wedstrijd tussen Suriname en Canada jaren geleden (een schot van Sheraldo Becker) en recentelijk tijdens de playoffs in de Suriname Major League (SML).

Het is de hoogste tijd dat bovengenoemde hulpmiddelen worden doorgevoerd in de lokale competitie om zo de beleving naar een hoger niveau te tillen. Er is een jarenlange samenwerking met de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond (KNVB) en toch is er een wereld van verschil tussen de competities aldaar en de competitie hier te lande. Natuurlijk kan je niet hetzelfde hier verwachten, want in Europa zijn er sterke organisaties met structuren, terwijl we hier vaak te maken hebben met zwakke eenmanszaken waarbij alles door de eigenaar wordt bepaald. Toch kan het bestuur ervoor zorgen dat de middelen die jaarlijks door de wereld voetbalbond (FIFA) worden geschonken, daadwerkelijk worden aangewend voor het doorvoeren van kwaliteitsimpulsen

zoals de GLT.

Daarnaast hebben clubs ook een eigen verantwoordelijkheid om hun spelers beter te maken. Beschikken ze over draagbare technologie: GPS-vesten en biometrische trackers om onder meer de hartslag en fysieke belasting van hun spelers te monitoren? Hoeveel clubs in de SML hebben een performance coach in dienst? Zolang we niet serieus investeren in de voetbalsport, zullen we op recreatieniveau blijven en dat is bij lange na niet voldoende om een rol van betekenis te spelen in de regio. Het klinkt misschien hard, maar we moeten durven te erkennen dat ons voetbal hopeloos achterloopt bij het gemiddelde niveau in de regio en de nodige stappen ondernemen om daar verandering in te brengen.

Mireille Hoepel