Simons kritisch over Mennonieten, maar eigen LVV sloot deal met partij die hen wil inzetten

President Jennifer Simons heeft zich de afgelopen maanden duidelijk uitgesproken over de komst en activiteiten van Mennonieten in Suriname. Ze wil geen grootschalige ontbossing in het binnenland, zegt dat er voldoende landbouwgrond beschikbaar is in de kustvlakte en heeft bovendien herhaaldelijk verklaard dat haar regering geen overeenkomst met Mennonieten heeft gesloten.Maar juist daar begint het verhaal ingewikkeld te worden.

Uit dit bericht van de Ware Tijd blijkt namelijk dat het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) op 13 januari 2026 drie samenwerkingsovereenkomsten met Braganza Marketing Group heeft gesloten. Volgens Lionel Blokland van Braganza moeten binnen die samenwerking juist Mennonieten als internationale deskundigen een belangrijke rol krijgen bij grootschalige landbouwactiviteiten. Het project heeft betrekking op ruim 34.000 hectare grond.

En 13 januari viel midden in de regeerperiode van president Simons. Op dat moment was Mike Noersalim minister van LVV. Dat

is ook terug te vinden in officiële regeringsinformatie: later diezelfde maand trad Noersalim namens LVV op als minister bij verschillende officiële activiteiten.

Het is belangrijk om daarbij één ding zeer precies te formuleren: er is vooralsnog geen openbaar bewijs dat Noersalim persoonlijk zijn handtekening onder de overeenkomsten heeft gezet. Braganza heeft volgens de Ware Tijd niet bekendgemaakt wie namens LVV heeft getekend. Wel staat volgens het bedrijf vast dat de overeenkomsten met het ministerie dat Noersalim leidde zijn gesloten.Dat maakt de zaak politiek gevoelig.

President Simons zei op 19 april bij ABC dat de regering geen contract met Mennonieten heeft. Technisch kan die uitspraak kloppen: de gemelde overeenkomsten zijn immers niet rechtstreeks met Mennonieten gesloten, maar met Braganza Marketing Group.Maar daarmee is de belangrijkste vraag nog niet beantwoord.

Want als Braganza een overeenkomst met LVV heeft en vervolgens

openlijk zegt dat Mennonieten binnen diezelfde projecten een voorname rol zullen spelen, dan kan de regering zich moeilijk beperken tot de mededeling dat zij “geen contract met Mennonieten” heeft. De vraag is dan niet alleen met wie het papier formeel is getekend, maar vooral wat er via dat papier mogelijk wordt gemaakt.

Die discussie werd nog scherper toen minister Noersalim later in De Nationale Assemblée verklaarde dat LVV geen enkel contract met Mennonieten heeft. Volgens latere berichtgeving stelde hij zelfs dat er geen directe of indirecte samenwerkingsovereenkomst met de Mennonieten bestaat.

Daar staat opnieuw het verhaal van Braganza tegenover: drie overeenkomsten met LVV, duizenden hectaren landbouwgebied en Mennonieten die als deskundigen moeten worden ingezet.

Ook binnen de NDP leidde dat tot grote vragen. Parlementariërs Iona Edwards, Jennifer Vreedzaam en Ann Sadi hebben publiekelijk vraagtekens gezet bij mogelijke constructies

waarbij Mennonieten niet rechtstreeks, maar via bedrijven toegang krijgen tot landbouwgebieden. Edwards eiste zelfs dat een eventuele overeenkomst wordt ingetrokken.

President Simons heeft ondertussen haar lijn verder aangescherpt. In juni stelde zij dat Mennonieten niet vanwege hun geloof uit Suriname kunnen worden geweerd, maar dat zij niet toestaat dat honderden hectaren bos in het binnenland worden gekapt voor landbouw. Volgens haar is er voldoende beschikbare landbouwgrond in de kustvlakte.Juist daarom wordt volledige openheid nu belangrijk.

Als de president werkelijk afstand wil nemen van grootschalige Mennonietenprojecten in het binnenland, zou de eenvoudigste manier zijn om de drie overeenkomsten tussen LVV en Braganza openbaar te maken. Dan kan iedereen zelf zien welke gronden zijn afgesproken, voor hoeveel jaar, onder welke voorwaarden en welke rol Braganza daarbij aan Mennonieten mag geven.

Want zolang de regering zegt “wij hebben geen contract met

Mennonieten”, terwijl een bedrijf waarmee haar eigen ministerie wél contracten heeft gesloten zegt dat Mennonieten een belangrijke rol binnen die projecten zullen spelen, blijft er een gat tussen de politieke boodschap en de werkelijkheid achter de schermen.

En precies dát is waar de regering duidelijkheid over moet geven.