Simons: bewoners binnenland werken elkaar soms tegen bij ontwikkeling

President Jennifer Simons vindt dat de ontwikkeling van het binnenland niet alleen wordt belemmerd door bestaande achterstanden, maar soms ook door het handelen van de bewoners zelf. Volgens haar leven veel mensen in het binnenland in armoede, terwijl onderlinge verdeeldheid en tegenstrijdige belangen de vooruitgang kunnen bemoeilijken.

De president sprak hierover zaterdag 10 oktober tijdens de herdenking van de Dag der Marrons op het Plein van 10 oktober. “Sma e pina over bepaalde sani in a binnenland, maar ooktu tra sma e du den sani in a binnenland mek den sma in a binnenland e pina”, zei Simons.

Daarmee gaf zij aan dat mensen in het binnenland met verschillende problemen te maken hebben, maar dat het handelen van anderen binnen diezelfde gemeenschappen soms ook bijdraagt aan hun moeilijkheden. Volgens de president is het daarom noodzakelijk dat bewoners gezamenlijk bepalen wat ontwikkeling voor hun gemeenschappen betekent en hoe die voor

iedereen kan worden gerealiseerd. “We moeten het eens zijn over wat de ontwikkeling is en hoe we die ontwikkeling realiseren voor iedereen”, benadrukte zij.

Verschillende belangen binnen dorpen Simons vertelde dat zij tijdens ontmoetingen met binnenlandbewoners merkt dat er niet altijd sprake is van eenheid. Binnen dorpen bestaan volgens haar soms uiteenlopende opvattingen over wat er moet gebeuren.

Zo kan het ene deel van een dorp om een bepaalde voorziening vragen, terwijl een ander deel andere prioriteiten heeft. Volgens de president maakt dit duidelijk dat er nog werk moet worden verricht om tot gezamenlijke afspraken te komen. Zij bracht dit ook in verband met het grondenrechtenvraagstuk en de erkenning van het traditionele bestuurssysteem in het binnenland.

Volgens haar moet duidelijk worden hoe het bestuurssysteem in het binnenland erkenning kan krijgen. Daarbij is samenwerking met de traditionele gezagsdragers van belang.

President wil in 2027 groot deel werk afronden De president benadrukte

dat er niet alleen overeenstemming moet komen over concrete ontwikkelingsprojecten, maar ook over de manier waarop mensen gezamenlijk naar vooruitgang kijken. De ontwikkelingsrichting moet volgens haar zowel binnen de gemeenschappen als op nationaal niveau duidelijk worden afgesproken. “We moeten elkaars belangen niet tegenwerken”, zei Simons.

De regering werkt volgens haar samen met de gezagsdragers om stap voor stap vooruitgang te boeken. Zij hoopt dat in 2027 het grootste deel van het werk op dit gebied is verricht. Mocht dat niet lukken, dan zal volgens haar extra inspanning nodig zijn om de doelstellingen alsnog te realiseren.

Binnenland beschikt over veel talent Simons stond ook stil bij de talenten en mogelijkheden van jongeren uit het binnenland. Volgens haar hebben velen ondanks beperkte kansen hun opleiding weten af te ronden.

“We weten dat er heel veel talent is in het binnenland. Ze hebben volgehouden, ondanks dat ze in de dorpen in het binnenland

van Suriname minder kansen hadden, en hebben toch hun school kunnen afronden”, zei de president.

Zij omschreef het binnenland als een spaarpot en herinnerde aan een uitspraak die zij naar eigen zeggen ongeveer 35 jaar geleden deed. Volgens Simons wil zij opnieuw gelijk krijgen door ervoor te zorgen dat er goede scholingsmogelijkheden in het binnenland komen.

Zonder eenheid geen ontwikkeling De president benadrukte dat samenwerking niet alleen noodzakelijk is voor de ontwikkeling van het binnenland, maar voor heel Suriname. Volgens haar moeten Surinamers elkaar als onderdeel van dezelfde samenleving blijven zien en mogen onderlinge belangen de gezamenlijke vooruitgang niet in de weg staan.

“Ef un no wroko samen gi a ontwikkeling, zal het niet lukken. Zonder eenheid gaat Suriname niet bestaan”, zei Simons. Zij wees erop dat Suriname erin is geslaagd verschillende bevolkingsgroepen vreedzaam met elkaar te laten samenleven. Die verbondenheid moet volgens haar behouden blijven.

“So langa we waka,

wo doro wan presi”, gaf de president haar gehoor mee. Volgens Simons heeft de geschiedenis Suriname gebracht waar het land vandaag staat. Door samen te werken en onderlinge verschillen te overbruggen, kan volgens haar verder worden gebouwd aan de ontwikkeling van het binnenland en de rest van het land.