
De dochter van Sandra (44) heeft een mamma en een mammie: ‘Spermabank werd regenboogkasteel’
| algemeen dagblad | Door: Redactie
ROTTERDAMMERS In het kinderboek ‘Lieffie en haar mamma en mammie’ beschrijft Sandra Sewtahal (44) de wereld van haar eigen regenbooggezin. ,,Ik had de boekjes van Nijntje met een pappa en mamma wel gezien
Zestien jaar was ik toen ik uit de kast kwam. Ik had destijds wel een vriendje, maar hij
bezorgde me geen kriebeltjes in mijn buik Sandra Sewtahal
Zestien jaar was ik toen ik uit de kast kwam. Ik had destijds wel een vriendje, maar hij bezorgde me geen kriebeltjes in mijn buik. Al snel kwam ik tot de ontdekking dat ik vrouwen veel leuker vond. Voorzichtig vroeg ik mijn moeder
Die reactie was niet waar ik op gehoopt had, maar ik kon het mijn moeder ook niet kwalijk nemen. Ze is in 1975 vanuit Suriname naar Nederland geëmigreerd, een jaar voordat ik werd
Na de zoveelste ruzie ben ik op mijn 17e het huis uitgegaan en besloot ik samen te gaan wonen met mijn eerste vriendin. Ik had in die fase van
Lesbisch
Ik weet nog dat ik mij ging inschrijven voor de studie Communicatie aan de Inholland Hogeschool. ,,Hoi, ik
Rotterdam is sindsdien mijn stad. De mensen zijn zo direct, met het hart op de tong. Net als ik. Dat betekent ook dat ik weleens moet
Dan krijg ik intimiderende opmerkingen van mannen naar mijn hoofd geslingerd, zoals: ‘je hebt vast nog nooit
een echte man gehad’ of: ‘mag ik vanavond tussen jullie in liggen?’ Sandra Sewtahal
Dat soort grappen kan ik wel hebben. Ik kijk dan letterlijk langs die mannen heen, naar een vrouw met een mooie regenboogaura om haar heen. Iemand zoals mijn prachtige vrouw, met wie ik al 8 jaar gelukkig ben.
Nijntje
Lieffie en haar mamma en mammie’ is geen verhaal over de spermabank, maar over
Livia heeft dus een mamma en een mammie. Vorig jaar kwam ik erachter dat haar leven nauwelijks wordt beschreven in kinderboekjes. Die prentenboekjes van Nijntje met pappa en mamma op de kaft had ik op een gegeven moment wel gezien.
Daarom
Livia zou vanaf haar zestiende contact kunnen opnemen met haar donor uit de Verenigde Staten, mocht ze dat willen. Hij is bekend. We zijn al aan het sparen voor een familiereis. We hadden ook voor een anonieme donor kunnen kiezen, maar dan
Het gaat niet over de spermabank, maar over een regenboogkasteel, waar pappa’s regenboogzaadjes brengen, die mamma en mammie meenemen naar huis.
SandraSewtahal
Muzikant
Als kind heb ik die ruimte voor mijn gevoel niet echt gehad. Ik ben Communicatie gaan studeren, terwijl ik muzikant in hart en nieren ben. Wat had ik graag naar het conservatorium gewild. Maar niemand heeft mij gestimuleerd om dat te doen.
Toch heb ik na mijn studie en naast mijn
De ziekte is er langzaam ingeslopen. Na de eerste symptomen dacht ik: ze is
vast snel weer de oude, maar geleidelijk ging ze verder achteruit Sandra Sewtahal
Toch snap ik dat er in mijn leven weinig ruimte was voor bijvoorbeeld muziekles. Mijn ouders zijn al sinds mijn tweede jaar gescheiden. Sindsdien is mijn vader uit beeld en heeft mijn moeder mij alleen opgevoed. Nu ik zelf
Schizofrenie
In mijn jeugd herinner ik mijn moeder als een sterke vrouw. Een pappa en mamma ineen, die mij altijd ophaalde van school. Ze was economielerares aan een vmbo voor moeilijk opvoedbare kinderen. Helaas lijdt ze sinds haar
Ontmoeting: Tijdens een wandeling in het Park bij de Euromast.
Gesprek: Op het terras van parkcafé Parqiet.
Tijd: Vrijdag 4 september van 15.00 tot 17.00
Nu woont ze in een aanleunwoning van een Crooswijks verzorgingshuis en is haar ziektebeeld stabiel. Ik zeg altijd: ze is een sterke vrouw, met een gevoelige kant. Die maakte ik als kind nauwelijks mee, maar is nu meer dan welkom.
Bijna dertig jaar na
Mijn boekje is daarom ook een ode aan haar.
| algemeen dagblad | Door: Redactie




































