73 moorden per dag: Venezuela is veranderd in een hel
ARMOEDEHeb medelijden met de Venezolanen. De socialistische dictatuur van Nicolás Maduro vermorzelt hun bestaan. Van het land is een rampgebied gemaakt. Miljoenen mensen leven er in een hel.
Het beeld snijdt door de ziel. Vier kinderen staan bij een lijkkist. Zij treuren om hun overleden neefje, Kenyerber Aquino Merchán. Hij was zeventien maanden oud. Overleden aan ernstige ondervoeding. Het kind is slachtoffer van een van de ernstigste crises van de afgelopen decennia. Elke dag sterven er in Venezuela enkele honderden mensen.
De een wordt getroffen door de hongerdood. De ander overlijdt omdat er geen medicijnen meer zijn. Dagelijks worden er gemiddeld 73 mensen vermoord. Er geldt maar één wet: het recht van de sterkste. Als er geen eten meer tussen het afval zit, wordt het gestolen. Hele wijken zijn roofgebieden voor bendes.
,,Wat in Venezuela gebeurt is een van de grootste menselijke tragedies zonder oorlogsgeweld’’, zegt Kenneth Rogoff, professor economie aan de Harvard
Apenrots
Er zijn nog maar drie groepen Venezolanen met een goed tot redelijk bestaan. Bovenop de apenrots zitten de ‘Boligarchen’, de elite van de linkse Bolivaraanse Revolutie, op basis waarvan Venezuela al sinds het aantreden van president Hugo Chavez in 1999 wordt bestuurd. Diens opvolger Nicolás Maduro komt niets tekort. Ook zijn familie, zijn hondstrouwe generaals en naaste adviseurs hebben niet te klagen. Voormalig parlementsvoorzitter Diosdado Cabello en Néstor Reverol, minister van Binnenlandse Zaken en Justitie, bestieren volgens mensenrechtenactivisten een drugsbende, het ‘Cártel de los Soles’.
De andere twee groepen die nog een redelijk bestaan hebben zijn de Venezolanen die geld krijgen van familieleden in het buitenland of een salaris in harde valuta ontvangen. De eigen munt, bolivares, valt ten prooi aan hyperinflatie. Het papier is meer waard dan het bedrag dat
Terwijl zijn land in de hel leeft, komt Nicolas Maduro niets tekort. © AFP
Hoe heeft het zover kunnen komen? Door een giftige cocktail van op hol geslagen ideologie, mismanagement, onkunde, corruptie en machtswellust. Het begon met de nationalisatie van industrie en bedrijven. De beste bedrijven vertrokken voor het te laat was, de
Investeren
Het beleid van Chavez en Maduro zorgde voor zoveel wantrouwen dat bijna niemand nog in Venezuela wil investeren. Met jarenplannen, prijscontroles en subsidies probeerde de overheid greep te houden op de productie en de consumptie. Dat creëerde een grote zwarte markt waar nog wel winst kon worden gemaakt. Uiteindelijk ontbreekt het de samenleving aan alles, van voedsel, medicijnen tot drinkwater en benzine. Nicolás Maduro stond na zijn aantreden voor de keuze de totale mislukking toe te geven en af te aftreden of met alle middelen aan de macht te blijven. Hij koos voor het laatste, voor totalitarisme.
De prijs voor de
