Abrahams: “Het is alsof men de dood van Desi Bouterse viert”

NDP-topper Ramon Abrahams heeft scherpe kritiek geuit op de manier waarop de NDP omgaat met de nalatenschap van haar overleden oud-voorzitter en voormalig president Desi Bouterse. Volgens hem worden de oudere revolutionairen binnen de partij aan de kant gezet en laat de partijleiding drie veroordeelde partijgenoten in de gevangenis van Santo Boma aan hun lot over.

“Het is alsof men Bouterse niet meer kent. Het is alsof men de dood van Bouterse viert, de manier waarop men handelt”, aldus een gebelgde Abrahams.

Dat zei hij in een interview met LIM FM, in het kader van de herdenking van Bouterses geboortedag op 13 oktober 2026. Abrahams stelt dat de drie mannen, Gefferie, Dendoe en Brondenstein, al langer dan dertig maanden vastzitten, terwijl hun volgens hem vóór de verkiezingen was beloofd dat zij zouden vrijkomen als de NDP de verkiezingen won. Ook na de afwijzing van hun verzoek om op medische gronden

uit detentie te worden ontslagen, blijft volgens hem concrete steun van de partij uit.

De NDP-topper zegt de mannen maandelijks te bezoeken en zich aan zijn belofte aan Bouterse te houden om hen bij te staan. Hij noemt de situatie een grote teleurstelling voor de gedetineerden, hun families en voormalige revolutionairen. “Het is alsof men de dood van Bouterse viert”, zei Abrahams over de houding van delen van de partij.

Leiderschapscrisis Naast de kwestie van de gedetineerden hekelt Abrahams het gebrek aan samenhang en daadkracht binnen de NDP. Volgens hem wist Bouterse verschillende stromingen bij elkaar te brengen en compromissen te sluiten, maar ontbreekt die verbindende kracht nu. Ook zegt hij dat er nauwelijks partijvergaderingen plaatsvinden en dat de overdracht van het leiderschap niet goed is verlopen.

Abrahams waarschuwt dat de partij zichzelf kan verzwakken als de interne verkiezingen te lang op zich laten wachten. Hij zegt bovendien niet

bereid te zijn onder bepaalde personen binnen de organisatie te functioneren, al noemt hij geen namen.

Abrahams vindt dat Bouterse een zichtbare plaats in de geschiedenis van Suriname moet krijgen. Hij pleit voor een borstbeeld of standbeeld, onder meer op het Onafhankelijkheidsplein en bij het Monument van de Revolutie. Daarbij vraagt hij aandacht voor wat hij beschouwt als Bouterses positieve bijdragen aan de ontwikkeling van het land, naast de negatieve aspecten van diens politieke nalatenschap.